tx:Annales Rodenses/1123 LT
Uit KGV
| Onderstaande tekst is een onderdeel uit de Annales Rodenses. Maak gebruik van het menu om andere delen van dit jaarboek van Rolduc te lezen. Het bewerken van de tekst leidt ertoe dat de oorspronkelijke tekst terug wordt gezet. | ||
Handschrift Datering Analist Toelichtingen Restant Voetnoten |
Inleiding 1104 1105 1106 1108 1109 1110 1111 1112 1113 1114 1115 1116 1117 1118 1119 1120 1121 1122 1123 1124 1125 1126 1127 1128 1129 1130 1131 1132 1133 1134 1135 1136 1137 1138 1139 1140 1141 1142 1143 1144 1145 1146 1147 1148 1149 1150 1151 1152 1153 1154 1155 1156 1157 |
Inleiding 1104 1105 1106 1108 1109 1110 1111 1112 1113 1114 1115 1116 1117 1118 1119 1120 1121 1122 1123 1124 1125 1126 1127 1128 1129 1130 1131 1132 1133 1134 1135 1136 1137 1138 1139 1140 1141 1142 1143 1144 1145 1146 1147 1148 1149 1150 1151 1152 1153 1154 1155 1156 1157 |
Anno Dominice incarnationis MCXXIIIo gravis factus est fratribus abbas Giselbertus occasione hac, quod moribus adhuc secularis videretur et regularis discipline ignarus et religio incuriositate periret illius. Unde eo ad audientiam episcopi vocato ventilabant causam coram illo, qui statim absolvit eum officio concessa illi singulari mansione cum singulari corporis sui sustentaculo.
Deposito igitur Giselberto elegerunt sibi Bertolphum in Sprenkerbacensi cenobio, ubi etiam tunc similis florebat religio, virum in omnibus probatum et in regulari disciplina eruditum, qui etiam officio utilis videbatur et idoneus, sed ad suscipiendam ecclesie curam non est episcopo presentatus. Ceterum se videns Giselbertus illato sibi successore coram omnibus magis vilescere profectus est sine auctoritate et licentia ecclesie ad suos carnales amicos consilio etiam illorum et solatio super hac uti calamitate; magno enim rubore confusus est et dedecore. Et veniens ad Cirenensem villam superioris ecclesie, cuius et ipse constat pastor fuisse, mortali corporis sui est ibidem passione correptus; unde, cum redire vellet et non posset, viam universe carnis est ingressus. Quem cum iam defunctum et hoc in loco ad sepeliendum nollent fratres recolligere, quia egressus fuisset sine claustrali auctoritate, ibidem a clericis, quorum fuerat decanus, commendatus est sepulture. VI nonas octobris obiit Giselbertus, abbas Rodensis ecclesie secundus.
Eodem anno combustus est Rodensis locus et totus in cinerem redactus. Scolares enim pueri, qui tunc in ecclesia erant educandi, asperrimo regebantur magistro, cuius intolerabilem178 se non posse rigorem arbitrati sunt sufferre; unde duo occulte conspiraverunt inter se igni locum succendere, ut sic saltim eius manum vel cohabitationem quoque fratrum valerent evadere. Unde unus quadam nocte succenso sibi lumine, quasi naturali secessurus necessitate, ingressus secreto secessum succendit igni desuper tectum et sic, quicquid continebatur loco, igni est consumptum. Et cum plurimus in loco esset clerus et consumptis igni edibus non esset ubi caput reclinarent locus, misit ex illis conventum Bawariam Bertolphus, ecclesie huius tunc electus, Conrado, Salzeburgensi archiepiscopo, qui posuit eos aput Salzeburch in suo principali monasterio regulari disciplina deservire Domino; ibi quippe nuper facta est clericorum mutatio. Tunc statuta est inter fratres huius ecclesie et Bawariensis terre communis et talis conventio, ut utrique uno recipiantur capitulo et cohabitandi succedant sibi communi consortio. Nam idem Conradus commutavit plurima in episcopatu suo monasteria sub beati Augustini militare regula.
His diebus contulit se huc Embrico de Rucelenfelt cum tribus liberis ad conversionem religionis, conferens ecclesie tres mansos terre arabilis una cum decimis, que pari tenore simul cum tellure erant sui iuris. Embrico iste fuit ministerialis Walrami ducis, cuius etiam Walrami propria erat terra, que collata est ecclesie ab ipso - ut predictum est - Embricone. Unde facta conventione Embriconis et ecclesie permanere hic sub religione una cum prole tradidit ipse Walramus dux eandem terram altari, sicut tradiderat etiam feodum - ut predictum est - Eingrami ministerialis quoque sui, quod feodum erat etiam proprium eiusdem ducis Walrami.
Terra hec Embriconis sita est inter Rucelenfelt et Strevelo infra terminos Affedensis ecclesie sub individua sui integritate, nisi quod triginta diurnales eiusdem terre concluduntur terminis Mercsteniensis ecclesie, unde decimas illa popularis ecclesia solet colligere. Arbusta vero, que pertinent ad Embriconis feodum, sunt plus octo diurnalium, sita inter Rucelenfelt et Wurm a Rucelenfelt contra chorum, et aput Berenforthe tria paludis iugera pertinent similiter ad ipsum.
Embrico autem tradita ecclesie sua - ut dictum est - terra et relicta seculari vita permansit in ecclesia sub communi fratrum regula pro angelica communitate promerenda. Cuius ante conversionem explevit suum Adeleida coniunx eius obitum, unde in catalogo sororum non habet locum, sed quia ad monasterium direxit maritum, videtur non indigna communi oratione fratrum. Idus iulii obiit Adeleidis; Embrico autem frater noster obiit XVI kalendas novembris.