tx:Annales Rodenses/1134 LT
Uit KGV
| Onderstaande tekst is een onderdeel uit de Annales Rodenses. Maak gebruik van het menu om andere delen van dit jaarboek van Rolduc te lezen. Het bewerken van de tekst leidt ertoe dat de oorspronkelijke tekst terug wordt gezet. | ||
Handschrift Datering Analist Toelichtingen Restant Voetnoten |
Inleiding 1104 1105 1106 1108 1109 1110 1111 1112 1113 1114 1115 1116 1117 1118 1119 1120 1121 1122 1123 1124 1125 1126 1127 1128 1129 1130 1131 1132 1133 1134 1135 1136 1137 1138 1139 1140 1141 1142 1143 1144 1145 1146 1147 1148 1149 1150 1151 1152 1153 1154 1155 1156 1157 |
Inleiding 1104 1105 1106 1108 1109 1110 1111 1112 1113 1114 1115 1116 1117 1118 1119 1120 1121 1122 1123 1124 1125 1126 1127 1128 1129 1130 1131 1132 1133 1134 1135 1136 1137 1138 1139 1140 1141 1142 1143 1144 1145 1146 1147 1148 1149 1150 1151 1152 1153 1154 1155 1156 1157 |
Anno Dominice incarnationis MCXXXIIIIo manifestata est inter Fridericum et fratres illa incurabilis discordia adherentibus illi adhuc quibusdam quasi ex pietate paterna, cum non estimarent eum avelli posse ab ecclesia. Et cum inter se non possent convenire facta illi appellatione presentaverunt se episcopo cum questionibus gravis querimonie sed ipse nichil videbatur inde curare.
Eodem anno habita est regia Aquisgrani curia, cui presedit Lotharius imperator. Ad hanc curiam confluxerunt omnes fere episcopi Germanie et principes terrarum circumquaque et venit Gerardus, Romane cardinalis ecclesie, qui postea nuncupatus est Lucius, dum constitueretur apostolicus Rome. Venitque191 Alexander, cuius erat dissensionem hanc diiudicare. Venerunt ergo ad eum fratres iterum de Friderico conquerentes sed ipse simulata infirmitate destinavit eos ad cardinalem Gerardum consistere ad illius iudicium. Qui auditis istorum querimoniis et illius responsis, cum solus excusari non posset a tot elogiis et seniores Leodiensis ecclesie assisterent istis, dato illi consilio absolvit eum a loco, non tamen depositum iudiciali obsistentium testimonio.
Tunc pulsatus est idem Fridericus coram imperatore et episcopo Traiectensis ecclesie a Pholcoldo de Birnensi cenobio, quod promisso sibi prelato et non exhibito locum fraudulenter suscepisset ab episcopo nec divino provideret ministerio et sibi et loco pro gravi esset impedimento. Unde cum clerum non haberet, quem illuc destinaret et qui remansit ad se non pertineret, resignavit episcopo locum et sic infatuatum est eius consilium. Cui post modicum datus est ab imperatore locus, Hoste nuncupatus, inter Maguntiam et Spehtheshart situs, ubi, dum disceptaret cum ministerialibus, naso est mutilatus et sic recedens aput Winkele defunctus est et sepultus.
Absoluto autem illo - ut dictum est - a loco commonuit cardinalis fratres sibi adhuc assistentes Bornonem, huius aliquando prelatum ecclesie, iterum sibi in prelatum assumere, quia inconsiderate a loco recesserit et stulte et consequenter eiusdem ecclesie adhuc obligatus sit dispensatione. Qui libentissime inita illius commonitione excepta tantum hac conditione, ut ipse nunquam consuetudines mutaret ecclesie, cuius rei voto sibi non concesso presumpsisset recedere, assumpserunt sibi iterum Bornonem communi electione in prelatum et rectorem salutis et anime.
His diebus habitavit Borno aput Loncho missus illuc ex Sprenkerbacensi cenobio. Adhuc subiecta erat capella hec Sprencherbacensi ecclesie, unde ex prelati illius precepto preerat ibi prioris tantum nomine. Revocatus igitur Borno in locum hunc, ex quo iam anno hinc retro recesserat octavo, et insignitus est dignitate - ut mos tradit - ab episcopo et in abbatem consecratus est hoc eodem regressionis eius anno. Borno iste ex partibus Burgundie erat natus et in Sprenkerbacensi cenobio conversus et inde Lunnecho in priorem destinatus, unde modo huc in prelatum est assumptus.